“Linija izgradnje tri instrumenta revolucije” Komunistička partija Perua

“Linija izgradnje tri instrumenta revolucije” Komunistička partija Perua

Uvod
Predsjednik Gonzao je ustanovio PCP-ovu liniju izgradnje tri instrumenta revolucije podržavajući i primjenjujući Marksizam-Lenjinizam-Maoizam, prvenstveno Maoizam.
On nas uči da je Marks rekao da radnička klasa stvara organizacije po svojoj slici i prilici, drugim riječima, svoje sopstvene organizacije.  U XIX vijeku, sa Marksom i Engelsom, počeli smo tako što smo imali određenu koncepciju, našu sopstvenu doktrinu, naš sopstveni cilj, našu sopstvenu svrhu, kako osvojiti moć i sredstva da to ostvarima: revolucionarno nasilje; sve to je ostvareno u vrlo teškoj dvolinijskoj borbi. Marks je utvrdio da proletarijat može djelovati kao klasa samo predstavljajući sebe kao političku partiju različitu i suprotnu svim političkim partijama stvorenim od strane imućnih klasa. Stoga, od njegovog pojavljivanja u dugotrajnom procesu, proletarijat je stvorio svoje oblike organizacije. Kao rezultat, partija je najviši oblik organizacije, armija je prvenstveni oblik organizacije, a front je treći instrument. Ova tri instrumenta postoje da osvoje moć korištenjem revolucionarnog nasilja. On nam kaže da do kraja XIX vijeka Engels dolazi do zaključka da klasa nije imala ni prave organske oblike ni prave vojne oblike da bi uzela moć i da bi je održala.  Ipak, nikad nije rekao da treba da napustimo revoluciju nego da treba da radimo na rješenju ovih neriješenih problema. To se mora dobro shvatiti jer revizionisti to okreću da bi prodali svoj oportunizam.
U XX vijeku, Lenjin je razumio da je revolucija sazrela, i stvorio je proletersku partiju novog tipa, oblikujući način borbe: insurekciju; i način organizacije: odrede, koji su bili pokretne forme i superiorne naprema barikadama prošlog vijeka, koje su bile stacionarne forme. Lenjin je postavio potrebu da se stvore nove, tajne organizacije, zbog toga što je uključivanje u revolucionarne akcije značilo raspuštanje legalnih organizacija od strane policije, i taj korak je bio jedino moguć ako se išlo van starih vođa i stare partije, uništavajući ih. Partija treba uzeti za primjer modernu vojsku, sa svojom disciplinom i jedinstvenom voljom i da bude fleksibilna.
Sa predsjednikom Mao Cedungom, klasa razumije potrebu da izgradi tri instrumenta revolucije: partiju, armiju i jedinstveni front koji su međusobno povezani. Na taj način se rješava izgradnja tri instrumenta u zaostaloj, polu-feudalnoj i polu-kolonijalnoj državi, putem narodnog rata. Konkretno, to rješava pitanje izgradnje partije oko puške, i toga da je herojski borac onaj koji vodi njihovu izgradnju, armije i fronta.
Predsjednik Gonzalo je uspostavio militarizaciju komunističkih partija i koncentričnu izgradnju tri instrumenta. Militarizacija komunističkih partija je politička direktiva sa strateškim sadržajem, jer je to “skup transformacija, promjena i prilagođavanja koji su potrebni da bi se vodio narodni rat kao glavni oblik borbe koji će stvoriti novu državu.” Stoga, militarizacija komunističkih partija je ključ za demokratsku revoluciju, socijalističku revoluciju i kulturne revolucije.
On definiše princip izgradnje: “Zasnovan na ideološko-političkoj bazi, da istovremeno gradi organizacione forme usred klasne borbe i dvolinijske borbe, sve ovo unutar i kao funkcija oružane borbe i za osvajanje moći.”
Osim toga, PCP povezuje čitav proces izgradnje sa fluidnošću narodnog rata, zasnovanoj na tezama predsjednika Maoa da “mobilnost vojnih operacija i promjenljivost naše teritorije obezbjeđuje sve radove izgradnje sa … promjenljivim karakterom.”
Dakle, da bi razumjeli liniju izgradnje, moramo početi od oblika borbe i oblika organizacije; iz principa izgradnje i izgradnje povezane sa fluidnošću narodnog rata koji je glavni oblik borbe u današnjem svijetu.
1. O izgradnji partije


A. Karakter partije

Mi se zasnivamo na Marksizmu-Lenjinizmu-Maoizmu, Gonzalovoj misli, uglavnom na Gonzalovoj misli, na ideologiji proletarijata, najvišeg izraza čovječanstva, jedinog istinitog, naučnog i nepobjedivog. Borimo se za komunistički program čija je suština da organizuje i vodi klasnu borbu proletarijata tako da može da osvoji političku moć, iznese demokratsku revoluciju, socijalističku revoluciju i kulturnu revoluciju na putu za komunizam, nekolebljiv put prema kojem marširamo. Oslanjamo se na opštu političku liniju revolucije, zasnovanu na zakonima klasne borbe za osvajanje moći, koju je zasnovao predsjednik Gonzalo. Politička linija PCP-a ima pet elemenata:

1. Međunarodna linija;
2.Demokratska revolucija;
3. Vojna linija;
4. Line izgradnje tri instrumenta revolucije; i
5. Masovna linija.

Vojna linija je centar izgradnje opšte političke linije. Mi se ukivamo u proleterski internacionalizam time što smatramo našu revoluciju dijelom svjetske proleterske revolucije. I održavamo ideološku, političku i organizacionu nezavisnost podržanu od strane naših napora i od strane masa.
PCP je partija novog tipa koja generiše vođu peruanske revolucije, predsjednika Gonzaloa, najvećeg živućeg Marksistu-Lenjinistu-Maoistu, koji vodi partiju (Nakon “Krivine na putu” iz septembra 1992., centralni komitet vodi partiju i narodni rat – prevodilac), i koji je garancija trijumfa revolucije i koji će nas voditi do komunizma.

 

B. Militarizacija komunističke partije i koncentrična izgradnja
Predsjednik Gonzalo je ustanovio teze da komunističke partije svijeta treba da se militarizuju iz tri razloga:
Prvo, zbog toga što smo u strateškoj ofanzivi svjetske revolucije, živimo u toku brisanja imperijalizma i reakcije sa lica Zemlje unutar 50 do 100 godina, vrijeme obilježeno nasiljem u kojem se odvijaju sve vrste ratova. Vidimo kako se reakcija militarizuje sve više i više, militarizujući stare države, njihovu ekonomiju, razvijajući rat i agresiju, trgujući borbama naroda i ciljajući na svjetski rat. Jer je revolucija glavna tendencija u svijetu, cilj komunističkih partija je da pokrenu revoluciju ostvarujući glavni oblik borbe: narodni rat, da bi se usprotivili svjetskom kontra-revolucionarnom ratu sa svjetskim revolucionarnim ratom.
Drugo, jer se treba suočiti sa kapitalističkom restauracijom. Kada buržoazija izgubi moć, ona se ponovo pojavi unutar partije, koristeći armiju i tražeći način da uzurpira moć, da uništi diktaturu proletarijata i da ponovo uspostavi kapitalizam. Stoga, komunističke partije treba da se militarizuju i da upražnjavaju uopštenu diktaturu tri instrumenta, da se skuju u narodnom ratu i ojačaju oružanu organizaciju masa, narodne milicije, tako da progutaju neprijatelja. U tom cilju, predsjednik Gonzalo nam govori da “iskujemo sve militante kao komuniste, prvo i osnovno, kao borce i kao administratore”; zbog tog razloga svaki militant je skovan u narodnom ratu i ostaje oprezan protiv bilo kakvih pokušaja kapitalističke restauracije.
Treće, jer marširamo prema militarizovanom društvu. Militarizujući partiju, mi završavamo korak prema militarizaciji društva koja je strateška perspektiva da garantuje diktaturu proletarijata. Militarizovano društvo je more naoružanih masa o kojima su govorili Marks i Engels, koje garantuju osvajanje i odbranu osvojene moći. Mi uzimamo iskustva kineske revolucije, anti-japanske baze u Jenanu, koja je bila militarizovano društvo gdje je sve proisticalo iz cijevi pušaka, partija, armija, država, nove politike, nove ekonomije, nova kultura. I na taj način razvijamo ratni komunizam.
U Prvoj nacionalnoj konferenciji PCP-a (novembar 1979), predsjednik Gonzalo je predložio tezu o potrebi militarizacije Komunističke partije Perua (PCP); tada, u ranim mjesecima 1980., kada se partija pripremala da pokrene narodni rat, predložio je da se razvije militarizacija partije putem akcija, zasnovanih na tome šta je govorio veliki Lenjin o smanjivanju ne-vojnog rada i da se on skoncentriše na vojsku, da se bliži kraj vremenu mira i da ulazimo u vrijeme rata tako da sve snage treba da se militarizuju. Stoga, uzimajući partiju kao okosnicu svega, treba izgraditi armiju oko nje i sa ovim instrumentima, sa masama u narodnom ratu, treba graditi novu državu zasnovanu na oba. Militarizacija partije samo može biti iznesena kroz konkretne akcije klasne borbe, konkretne vojne akcije; ovo ne znači da ćemo iznositi isključivo razne vrste vojnih akcija (gerilske akcije, sabotaže, selektivno uništenje, propagandu i oružanu agitaciju) već da moramo iznijeti uglavnom ove forme tako da obezbijedimo podsticaj i razvoj klasnoj borbi, indoktrinirajući je sa činjenicama, sa ovim tipovima akcija kao glavnim formama borbe u narodnom ratu.
Militarizacija partije ima presedan u Lenjinu i predsjedniku Maou, ali novi problem koji je razvio predsjednik Gonzalo, uzima u obzir nove okolnosti klasne borbe i moramo shvatiti da će novi problemi proizići i da će biti rješeni kroz iskustvo. Ovo će nužno podrazumijevati proces borbe između starog i novog s ciljem da se dalje razvije, sa ratom kao najvišim ciljem rješavanja protivrječnosti, osnažujući sposobne ljude da nađu rješenja. To je militarizacija partija koja nam je omogućila da pokrenemo i razvijemo narodni rat; i mi smatramo da ovo iskustvo ima univerzalno važenje, zbog tog razloga, potrebno je i nužno da se komunističke partije svijeta militarizuju.
Koncentrična izgradnja tri instrumenta revolucije je organsko ispunjenje militarizacije partije i u sintezi ona se može sumirati u onome što nas uči predsjednik Gonzalo: “Partija je okosnica svega, ona vodi tri instrumenta uopšte, samu svoju izgradnju, potpuno vodi armiju i novu državu kao udružena diktatura koja cilja prema diktaturi proletarijata.”

 

C Šest aspekata izgradnje partije
Ideološka izgradnja. Militantnost je skovana na bazi jedinstva partije sa Marksizmom-Lenjinizmom-Maoizmom, Gonzalovom mišlju, uglavnom Gonzalovom mišlju. Mi kažemo Marksizam-Lenjinizam-Maoizam jer je univerzalna ideologija proletarijata koji je zadnja klasa u istoriji, ideologija koja mora biti primijenjena na konkretne uslove svake revolucije i da proizvede svoju vodeću misao. U našem slučaju, slučaju revolucije u Peruu, generisana je Gonzalova misao jer je predsjednik Gonzalo najviši izraz sjedinjenja univerzalne ideologije sa konkretnom praksom peruanske revolucije.

a) Politička izgradnja. Borbenost je skovana u Programu i Stautima; opšta politička linija i vojna linija kao njen centar, specifične linije; opšta politika, specifične politike i partijski vojni planovi.Politika mora uvijek da komanduje i to je naša jaka tačka.

b) Organska izgradnja.Organska izgradnja prati političku izgradnju i uzima u obzir da linija nije dovoljna, i da organski aparati moraju istovremeno biti izgrađeni uzimajući u obzir organsku strukturu, organski sistem i partijski rad.U svojoj organskoj strukturi, partija je zasnovana na demokratskom centralizmu, uglavnom na centralizmu. Dvije partijske oružane mreže su ustanovljene, teritorijalna mreža koja pokriva jednu nadležnost, i pokretna mreža čije strukture se raspoređuju. Organski sistem je raspoređivanje snaga u funkciji prvenstvenih i sekundarnih tačaka gdje god revolucija djeluje. Partijski rad je veza između tajnog rada, koji je prvenstven, i otvorenog rada; važnost pet potrepština: demokratski centralizam, tajnost, disciplina, budnost i tajni rad. Od šest, demokratski centralizam je najvažniji.

c) Vođstvo. Potpuno smo svjesni da nijedna klasa u istoriji nije uspjela uspostaviti svoju vladavinu ukoliko ne promoviše svoje političke vođe, predstavnike svoje avangarde, sposobne da organizuju pokret i da ga vode.Peruanski proletarijat usred klasne borbe je generisao revolucionarno vođstvo i njegov najviši izraz: vođstvo predsjednika Gonzaloa, koji vodi revolucionarnu teoriju i koji ima zapovjedničko znanje istorije i duboko razumijevanje revolucionarne prakse; koji je u teškoj dvolinijskoj borbi porazio revizionizam, desno i lijevo likvidatorstvo, desnu oportunističku liniju i desničarstvo. On je ponovo uspostavio partiju, vodeći je u narodni rat i najveći je živuću Marksista-Lenjinista-Maoista, veliki je politički i vojni strateg i filozof; učitelj komunista, centar partijskog jedinstva. Reakcija ima dva principa da uništi revoluciju: da uništi njeno vođstvo i da izoluje gerilu od masa. Ali u sintezi njenog problema je da uništi vođstvo, jer to je ono što nam omogućava da održimo našu perspektivu i da dostignemo naš cilj. Naša partija je definisala vođstvo kao ključno, i dužnost je svih boroaca da konstantno rade da odbrane i sačuvaju vođstvo partije i posebno vođstvo predsjednika Gonzaloa, našeg vođe, protiv bilo kakvog napada iznutra ili izvana partije, i da se pridržava njegovo ličnog vođstva i komande podržavajući slogane “Učimo od predsjednika Gonzaloa”, i “Otjelovimo Gonzalovu misao.”
Zasnivamo se na kolektivnom vođstvu i individualnom vođstvu i imamo na umu ulogu vođa i kako kroz narodni rat, kroz obnavljanje vođstva, smijer revolucije se sam ispunjava i kali.  Mi održavamo princip da vođstvo nikad ne umire.
Mi koji pratimo Marksizam-Lenjinizam-Maoizam, Gonzalovu misao, podvrgavamo se predsjedniku Gonzalou i otjelovljavamo Gonzalovu misao.

d) Dvolinijska borba.Partija je protivrječnost gdje se klasna borba izražava kroz dvolinijsku borbu između desnice i ljevice. To je dvolinijska borba koja pokreće razvoj partije, i njeno pravedno i ispravno rukovanje zahtijeva da se ljevica mora nametnuti.Borimo se protiv pomirenja jer ono njeguje desnicu; i princip kritike i samokritike mora biti praktikovan od strane sviju u partiju: militanti, kadrovi, vođe, borci, kao i mase, svako mora da praktikuje taj princip, pretpostavljajući filozofiju borbe i kretanja protiv struje, imajući na umu da je centralni komitet vrtlog oluje, jer se tu najoštrije izražava klasna borba. Pravedno i ispravno rukovanje koje predsjednik Gonzalo čini od dvolinijske borbe, pomoglo je održavanju jedinstva partije i razvilo je narodni rat još dalje. U principu, glavna opasnost partije je revizionizam, iako se unutar partije nastavlja da razvija borba protiv desnih kriterijuma, mišljenja, stavova i pozicija, u sred naroda. Potrebno je organizovati dvolinijsku borbu da bi nametnuli liniju partije, kroz plan da se ona razvije na organizovan način.

e) Masovni rad.Mi primjenjujemo princip da: “Mase stvaraju istoriju.”Partija vodi masovnu borbu u funkciji moći, koja je prvenstveno ekonomsko i političko pravo; mi razvijamo masovni rad u i za narodni rat, zasnivajući se na osnovnim masama, radnicima i seljacima, uglavnom siromašnima, u sitnoj buržoaziji i neutralizujemo ili pridobijamo srednju buržoaziju, kako uslovi zahtijevaju. Mi se podvrgavamo zakonu inkorporacije masa i jedine marksističke taktike “odlaženja u najdublje i najtemeljnije mase”, edukujući ih u revolucionarnom nasilju i u nemilosrdnoj borbi protiv revizionizma. Masovni rad partije se radi kroz Narodnu armiju i mase se mobilizuju, politizuju, organizuju i naoružavaju kao nova moć na selu i u Narodnom odbrambenom revolucionarnom pokretu u gradovima.
U sintezi, kroz kovanje i vođstvo predsjednika Gonzaloa mi imamo partiju Marksizma-Lenjinizma-Maoizma, Gonzalove misle, i to novog tipa koja vodi narodni rat i koja je otvorila perspektivu osvajanja moći širom zemlje služeći svjetskoj revoluciji.

2. O izgradnji Narodne gerilske armije

a) Karakter armije.Narodna gerilska armija (od 1991. razvila se u Narodnu armiju oslobođenja – prevodilac) je armija novog tipa koja ispunjava političke zadatke revolucije uspostavljene od strane partije.Ona primjenjuje maoistički princip: “Partija vlada oružjem i nikad ne smijemo dozvoliti da oružje vlada partijom.” Ona ispunjava tri zadatka:
Da se bori, što je njen glavni zadatak, i odgovara prvenstvenom načinu organizovanja.
Da mobilizuje, što je veoma važno, i čime se ispunjava masovni rad partije, obavljajući političku edukaciju masa, mobilizujući, organizujući i naoružavajući mase.
Da proizvodi, primjenjujući princip samodovoljnosti, pokušavajući da ne bude na teretu masama. U osnovi, to je seljačka armija, potpuno vođenja partijom. Predsjednik Gonzalo nas uči: “Legije čelika Narodne gerilske armije se održavaju Marksizmom-Lenjinizmom-Maoizmom, vodećom mišlju, koja je osnova njene nepobjedivosti; a skovane su u teškom životu, žrtvama i smrtnim izazovima, koji ih mogu podići do revolucionarnog heroizma.”

b) Narodna gerilska armija.Marks je utvrdio da proletarijat treba svoju armiju i tezu o opštem naoružanju naroda.Lenjin je stvorio Crvenu armiju i uspostavio tezu o narodnim milicijama sa funkcijom policije, armije i administracije. Predsjednik Mao je razvio izgradnju revolucionarnih oružanih snaga sa ogromnim učešćem masa. Narodni rat materijalizuje svoj masovni karakter u tri velike koordinacije.
Na osnovu Marksističko-Lenjinističko-Maoističke teze i uzimanja u obzir specifične situacije narodnog rata u Peruu, predsjednik Gonzalo je predložio formiranje Narodne gerilske armije. Od Pripreme rata, predsjednik Gonzalo je uspostavio potrebu izgradnje prvenstvenog oblika organizacije da iznese narodni rat, porazi neprijatelja i izgradi novu državu. Decembra trećeg, 1979., dogovoreno je da se formira “Prva kompanija prve divizije Crvene armije”, u 1980., sa Pokretanjem, vodovi i odredi su bili materijalizovani, a mi smo predložili da se transformišemo iz neorganizovanih masa u vojno organizovane mase.
Godine 1983., trebalo je da uzmemo skok naprijed u izgradnji revolucionarnih oružanih snaga, desio se veliki rast narodnih milicija, koje su pokazale kako se mase žele boriti; pored toga, te godine reakcionarne oružane snage su pokrenule borbu protiv nas. Na taj način, na sastanku Produženog centralnog komiteta u martu 1983., predsjednik gonzalo je predložio materijalizaciju Narodne gerilske armije. Zašto armija? Zbog toga jer je postojala politička potreba da se suočimo sa neprijateljem i da razvijemo narodni rat. Stoga, čitava partija se složila, u dvolinijskoj borbi protiv desnice koja je bila protiv inkorporisanja milicija u vojsku. Zašto gerila? Zato što primjenjuje gerilsko ratovanje na prekretnici “Razvijanja gerilskog ratovanja”; to nije regularna armija već gerilska armija i njene karakteristike joj omogućavaju, ako je potrebno, da sama sebe razvije u neku vrstu regularne armije. Zašto narodna? Jer je formirana iz narodnih masa, od seljaka, posebno siromašnih; oni služe narodu, jer predstavljaju interese naroda. Vrlo važna situacija je bila o tome kako predsjednik Gonzalo zamišlja Narodnu gerillsku armiju inkorporišući narodne milicije, koje su sastavljene od tri snage: Prvenstvene, lokalne i od baza, koje djeluju uglavnom na selu i kao dodatne u gradu; to je veliki korak prema moru oružanih masa.

c) Izgradnja Narodne gerilske armije.Karakter armije je zasnovan na borcima a ne na oružju; naša vojska se sastoji od seljaka, uglavnom siromašnih, proletera i sitne buržoazije; otima oružje od neprijatelja i takođe koristi svakakva osnovna oružja.Naš slogan je: “Osvojiti oružja!” od neprijatelja pod bilo koju cijenu. Formiranje Narodne armije mora se razlikovati od njene izgradnje.

d) Ideološko-politička izgradnja je prvenstvena, zasnovana na Marksizmu-Lenjinizmu-Maoizmu, Gonzalovoj misli.U političkim i vojnim idejama partije, sav njen politički i masovni rad je ispunjen pod vođstvom partije.Partija je organizovana na svim nivoima vojske, dupla komanda se primjenjuje: politička i vojna, i dvolinijska borba se razvija između proleterske vojne linije i buržoaske vojne linije. Osim toga, revolucionarna armija zahtijeva formiranje tri odjela: političkog, vojnog i logističkog.

e) Vojna izgradnja je važna.Naoružana teorijom i praksom narodnog rata, vojnom linijom i partijskim vojnim planovima, ona je organizovana u vodove, kompanije i bataljone u selu i u posebnim odjelima i narodnim milicijama u gradovima.Ova izgradnja je takođe zasnovana na dvolinijskoj borbi. Tri glavne sile: prvenstvena, lokalna i na osnovnom novu, ispunjavaju specifičnu ulogu u podršci novoj državi. “Razvijmo kompanije, ojačajmo vodove koji ciljaju ka bataljonima!” je i dalje važeći slogan.

f) Uputstva su potrebna i nezamjenjiva.Ona imaju za cilj da povećaju vojnu spremnost; testiranje je neizbježno i sposobnost da se komanduje je ključ akcije.Uputstva se specijalizuju i podižu iz oblika borbe. Organizacija hrabrosti ima klasni karakter i ojačava vojnu spremnost jer se bori sa potpunom nesebičnošću i potpunom ubjeđenošću u ispravnost našeg cilja.
U sintezi, predsjednik Gonzalo je stvorio Narodnu gerilsku armiju, armiju novog tipa, ustanovio je liniju njene izgradnje zasnovanu na Marksizmu-Lenjinizmu-Maoizmu, Gonzalovoj misli, tako da može ispuniti specifične zadatke revolucije. To je primjer pred svijetom i služi svjetskoj revoluciji.

3. O izgradnji nove države

a) Karakter nove države. Moć je glavni zadatak revolucije i front je treći instrument.Primjenjujući odličnu tezu predsjednika Maoa u “O novoj demokratiji”, predsjednik Gonzalo nas uči naš koncept zajedničke diktature koji se materijalizuje u Narodnoj republici Nove demokratije.
Polazeći od veze između države-fronta, Revolucionarni front za odbranu naroda je materijalizovan, a to počinje u Narodnim komitetima na selu, a u gradovima to je čisto Revolucionarni pokret za odbranu naroda. Mi gradimo novu državu na selu dok se konačno moć ne protegne kroz čitavu zemlju.
Kao državni sistem, to je zajednička diktatura radnika, seljaka, uglavnom siromašnih, i sitne buržoazije, koji poštuje interese srednje buržoazije, pod vođstvom proletarijata koji je predstavljen partijom, što znači da funkcioniše kroz Narodna vijeća.

b) Nova država i fluidnost rata. Izgradnja nove države vodi do fluidnosti narodnog rata, može se širiti ili skupljati, nestajati na jednom mjestu i pojavljivati se na drugom.On je fluidan.Kako nas predsjednik Mao uči: “Naša demokratska Republika radnika i seljaka je država, ali zapravo ne u punom značenju riječi… naša moć je još daleko od toga da imamo potpuni oblik države… naša teritorija je još uvijek mala i neprijatelj uvijek sanja da nas iskorijeni.”
Uvijek imajte na umu sistem Baza za podršku, gerilskih zona, zona operacija i tačaka akcija, jer ovi konstituišu okruženje u kojem se nova država razvija i oni su ključ u održavanju strateškog kursa; unutar ovog okruženja Narodna gerilska armija, pod vođstvom partije, kreće se kao njen oslonac.

c) Izgradnja nove države.”Jačanje narodnih komiteta, razvijanje baza i doprinos za unapređenje Narodne republike Nove demokratije!”To je slogan koji nastavlja da vodi njenu izgradnju.
Mi se borimo za vlast proletarijata i naroda a ne za ličnu vlast. Mi smo protiv lutanja i gubljenja i pomicanja Baznih područja.
Nova država se gradi usred narodnog rata i prati proces specifičnog razvoja, a u našem slučaju gradi se na selu, dok se gradovi ne okruže, da bi se to materijalizovalo kroz čitavu zemlju. Ovo je proces u kojem se opadanje stare države nastavlja i izraz je protivrječnosti stare države-nove države; to prouzrokuje pad svih političkih i vojnih planova reakcije, i uključuje mase u borbu.
Na Produženoj nacionalnoj konferenciji PCP-a, 1979., predsjednik Gonzalo je ustanovio vezu između fronta-nove države, primjenjujući teoriju predsjednika Maoa. U Prvoj vojnoj školi aprila 1980., rekao nam je: “… U našim umovima, u našim srcima, u našim voljama je ugrađena klica narodne moći, nosimo je u sebi… Drugovi, ne zaboravimo narodnu moć, državu radničke klase; država radnika i seljaka maršira u nama, nosimo je na vrhovima naših pušaka, ona se gnjezdi u našim umovima, drhti u našim rukama i biće sa nama goreći u našim srcima. Nemojmo nikad zaboraviti to, to je prva stvar koju moramo držati na umu. Drugovi, biće rođena lomljiva, slaba, jer će biti nova, ali njena sudbina je da se razvije kroz promjenu, kroz varijacije, kroz lomljivost, kao nježna biljka. Neka korijeni koje obezbijedimo od početka budu budućnost zdrave i snažne države. Sve to, drugovi, počinje da se rađa iz najskromnijih i jednostavnih akcija koje ćemo početi sutra.” Godine 1980., Komiteti raspodjele se pojavljuju, embrion nove države; 1982., prvi Narodni komitet se pojavljuje, koji će se do kraja te godine umnožiti, tjerajući reakciju da narede svojim oružanim snagama da krenu u borbu protiv narodnog rata, jer je time ugrožena sama reakcionarna moć. Godine 1983., dogovorili smo se o Velikom planu za osvajanje baza, čiji je jedan od zadataka bio da se formiraju Organizacioni komiteti Narodne republike Nove demokratije. Počevši odatle, pratili smo borbu između uspostavljanja nove moći i vraćanje stare, primjenjujući odbranu, razvoj i izgradnju.
Tako nova moć prolazeći kroz krvoproliće razvija Narodne komitete, i skovana je u teškim borbama protiv neprijatelja u kojima se proliva krv masa seljaka, boraca i militanata.
Na Produženom centralnom komitetu marta 1983., predsjednik Gonzalo je dalje razvio liniju izgradnje fronta-nove države. Predložio je nivoe u kojima se nova država treba organizovati: Narodni komiteti, Bazna područja i Narodna republika Nove demokratije. Funkcije Baznih područja i Organizacionih komiteta Narodne republike Nove demokratije su funkcije vođstva, planiranja i organizacije; i svaka baza mora da razradi svoj specifičan plan.
On utvrđuje da su Narodni komiteti materijalizacija nove države, da su oni komiteti Jedinstvenog fronta; vođeni od strane komesara koji preuzimaju svoje državne funkcije puštanjem u rad, izabrani od strane Vijeća predstavnika, i koji su smjenjivi.Oni su, do sada, skriveni (u 1991., otvoreni Narodni komiteti su se pojavili – prevodilac), marširaju naprijed u komisijama, vođeni od strane partije primjenjujući pravilo “tri trećine”: Jedna trećina njih su komunisti, jedna trećina seljaci, i jedna trećina su progresivni, i podržani su od strane armije. Oni primjenjuju narodnu diktaturu, prisilu i sigurnost, izvršavajući čvrsto i odlučno revolucionarno nasilje da bi odbranili novu moć protiv svojih neprijatelja i da bi zaštitili prava naroda.
Skup Narodnih komiteta sačinjava Bazna područja i skup Baznih područja je ring koji naoružava Narodnu republiku Nove demokratije, koja se sada formira. Krenuli smo od osvajanja baza do razvoja baza, koje je trenutna politička strategija. Moramo usaditi novu moć više i više za šta moramo da primjenimo pet ustanovljenih oblika, posebno danas kada uslovi pokazuju prema perspektivi osvajanja moći širom zemlje.
U sintezi, predsjednik Gonzalo je ustanovio liniju izgradnje nove države i dvije republike, dva puta, dvije sjekire su suprotstavljene. Uznapredovali smo sa uspostavljanjem novih društvenih odnosa proizvodnje Narodne republike Nove demokratije koja se sada formira, i koja prkosno sija nad starom republikom i otvara perspektive osvajanje potpune moći. Ovaj primjer ohrabruje revolucionare širom svijeta, posebno međunarodni proletarijat.
Kao sljedbenici Marksizma-Lenjinizma-Maoizma, Gonzalove misli, mi pretpostavljamo liniju izgradnje tri instrumenta revolucije, Komunističke partije Perua, najviše forme organizacije i prvog političkog društva; Narodne gerilske armije, prvenstvene forme organizacije; i od fronta-nove države, centralnog zadatka revolucije. Ovo su instrumenti koji se grade u našoj zemlji u srcu vođenja narodnog rata, prelazeći puteve rijeka krvi koje prolijeva reakcionarna armija i gdje sa mnogo heroizma komunisti, militanti i mase daju živote da materijalizuju pravednu i ispravnu političku liniju uspostavljenu od strane predsjednika Gonzaloa, i oni koji prežive će nositi zastavu u nastavljanju borbe zarad našeg cilja, komunizma.
Nek živi militarizacija Komunističke partije Perua!
Nek živi Narodna gerilska armija!
Nek živi Narodna republika Nove demokratije koja se formira!
Za koncentričnu izgradnju tri instrumenta!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s